| |
Igrokaz u
12 kratkih slika, sadržajno baziran na romanu "Ranjeni orao"
od Mir-Jam, verbalnim i scenskim invektivama u stilu: "sve je dozvoljeno"
(ukoliko je inteligentno i duhovito, a jeste), od viceva, dosetki (na
račun mentaliteta ovdašnjeg, uglavnom), šala na račun pozorišnih
kritičara, parafraza savremenih mitova, poput Bonda, Džejmsa Bonda,
duhovito aktuelizovan, uz nepretencioznu ali vrlo preciznu scensku simboliku,
persifliran stilski ujednačenom kolektivnom glumačkom igrom to je ono
što publici, kroz skoro dvoipočasovnu (dakle, malo ipak predugu)
igru, tokom koje se, očito dobro zabavljaju učesnici s obe strane "rampe",
nudi ova predstava.
Za
sve njene aktere važi konstatacija s početka teksta, kojoj pridodajemo:
novi kolorit u igri Gordane Kamenarović, glumice uvek spremne na davanje
bez ostatka, upravo otkriven komičarski dar Milorada Kapora, rediteljsku
i glumačku inteligenciju Ivana Cerovića, nove valere u glumi Marine Cinkocki
i - tri glumačka otkrovenja: Tanju Pjevac (Angelinu Miladinović), Dragana
Stojmenovića i Milana Kovačevića. Ako je dvojici njenih kolega posao eventualno
olakšan činjenicom da su dobili uloge koje odgovaraju njihovom ličnom
glumačkom habitusu i temperamentu, Tanja Pjevac (Angelina Miladinović),
inače studentkinja druge godine novosadske Akademije umetnosti, je zapanjujuće
zrelo, s izrazitim smislom za persiflažu koja ni u jendom trenutku
nije prelazila u karikaturu, emocionalno, gestualno, mimićki i glasovno
pokrila lik glavne junakinje - "idealne devojke - malo naćete"
Anđelke Bojanić.
Dakle, u pitanju je predstava koja nudi zabavu kao subverzivni
vid pobune i kritike. Treba li od pozorišta tražiti više?
Darinka
Nikolić (Vojvodina)
Ostale kritike:
|
|
